bu kente yalnızlık çöktüğü zaman
alırsın eline kalemini
geçersin masa başına
açarsın defterini
ve yazarsın
kendi filmini.
önce düşünürsün
aklında bir sürü sahne vardır
hafızalardan silinmesin istediğin
ama sen seçemezsin hiçbirini
hengisini tutsan kaçıverir elinden..
bir de filmde kimi oynatacağın sorusu
kurcalar aklını..
kimseleri yakıştıramazsın
çünkü bu senin filmindir
uğruna her türlü çılgınlığı
göze aldığın sevdiğinin ve senin
sizin filminizdir..
karar vermişsindir
başrolü sen ve o paylaşacaktır.
peki nerede çekilecektir bu film ?
ilk tanıştığınız yerde mi ?
yoksa ilk buluştuğunuz mu ?
ya da ilk ıslandığınız meydanda mı ?
hangi araçlar kullanılacaktır filmde ?
ilk bindiğiniz motor mu ?
rengi ne olacaktır motorun ?
ateş kırmızısı mı ?
yoksa papatya sarısı mı ?
iyisi mi ikisinin ortası
turuncu olsun motorunuz
güneş rengi olsun
sevdiğin insanın gözleri gibi parlak
yokluğunun verdiği acı kadar yakıcı olsun..
peki yokluğunda sığındığın insanlar
kukla gibi oynattığın
hayatlarını mahvettiğin
aşka küstürdüğün insanlar ?
onlara da bir rol vermelisin
- Hayır ! bu bizim filmimiz onlara yer yok !
ama sen kendin istedin
hayatlarına girmeyi
onlarla oyalanmayı
sevdiğinin yokluğunu onlarla doldurmayı
kendin seçtin !
- İşe yaramadı ama hiç biri merhem olmadı yarama
-kimi tanıdıysam dolu kılmadı ki yerini..
bunu geçte olsa anlamış olman güzel..
onlarda oynamalı filmde
be senin hayatının filmi
ve senin hayatında onlarında payı var
-ben okYanusun ortasında yolunu kaybetmiş bir gemiydim,
onlarsa Yönümü bulmam için bana yardım eden *deniz fenerleri*
peki adı ne olsun bu filmin ?
elektrik kesintisi.

.zeYnepBekTaŞ.

KişiSeL Bi'şHey

Varlığını hissetmeden, Yokluğuna aşık olmuşum senin !